Z Maryją, przez Maryję i jak Maryja

Nawet przeciętnie wierzący katolik kojarzy sobotę jako dzień Maryi. Piątek jest poświęcony Krzyżowi Świętemu i Męce Pana Jezusa, a sobota zostaje przeznaczona specjalnej czci Matki Pana, Maryi.

Za średniowiecznym liturgistą, Durandem z Mende († 1296), podaje się pięć racji przemawiających za tym, aby sobota była dniem szczególnej maryjnej czci.

Po pierwsze, to sama Maryja wskazała na sobotę poprzez cudowny znak obrazu Matki Bożej, który - w jednym z kościołów Konstantynopola - w niewyjaśniony sposób odsłaniał się wieczorem w piątek, a zasłaniał w sobotni wieczór. Odczytano to jako znak, że Maryja oczekuje szczególnej czci w soboty.

Po drugie, w Wielką Sobotę Maryja jako jedyna zachowała wiarę w zmartwychwstanie swojego Syna bez cienia wątpliwości - jako owoc obdarzenia Jej pełnią łaski. Ta całkowita pewność oczekiwania nie pozbawiła Jej jednak bolesnego odczuwania skutków popełnionej niegodziwości na Jej Synu, głębokiego żalu i smutku z powodu zatwardziałości grzesznych ludzkich serc, choć złagodzonych pełnym pokoju oczekiwaniem na nadchodzące zwycięstwo. Maryja tego dnia była jedynym członkiem Mistycznego Ciała Chrystusa - całym Kościołem, zawierającym w sobie te wszystkie środki zbawienia wiecznego, którymi później Kościół będzie szafował na przestrzeni wieków. Całe te skarby duchowe zostały złożone w jednym miejscu: w Niepokalanym Sercu Matki Bożej.

Po trzecie, sobota wprowadza nas w niedzielę, a Maryja prowadzi nas do Chrystusa. Stąd Matka Pana jest nazywana Bramą Niebieską, przez którą wchodzimy do nieba. Sobota jest więc figurą Maryi jako Bramy Niebios.

Po czwarte, ze względu na godność Maryi jako Matki Chrystusa, wypadało, aby uroczystość Syna była poprzedzona dniem Jego Matki. Jak sobota jest przedsionkiem niedzieli (dnia Pańskiego), tak Maryja jako Służebnica Pańska stała się przedsionkiem przychodzącego dnia Pańskiego, dnia zbawienia.

Po piąte, maryjną sobotę wyprowadza się z biblijnego opisu ostatniego dnia stworzenia, w który to Bóg odpoczął. Podobnie Bóg odpoczął w Maryi, wybierając Ją sobie na najczystsze i nieskalane mieszkanie. Z tego biblijnego opisu wywodzi się nazwa tego dnia tygodnia, czyli z hebrajskiego słowa "szabat", które oznacza "siódmy dzień po sześciu dniach pracy". Bóg pobłogosławił "ów siódmy dzień", podobnie jak przez Archanioła Gabriela pobłogosławił "pełną łaski" Dziewicę jako "błogosławioną między niewiastami".

Dodatkowo sobota stoi pomiędzy smutnym piątkiem a radosną niedzielą, przez co jest symbolem Maryi, Pośredniczki łask, która stoi pomiędzy smutnymi grzesznikami, jako ich ucieczka, a Panem przywracającym radość za Jej wstawiennictwem.

Do powyższych powodów można dodać i to [...]