Miejsca maryjne

W mieście Champion (Wisconsin, USA) belgijskiej imigrantce Adèle Brisé w 1859 r. objawiała się Maryja i wzywała do podążania drogami nawrócenia i świętości.

W 2010 r. objawienia zostały uznane "za godne wiary" przez bp. Davida Rickena - ordynariusza diecezji Green Bay.

Matka Boża jako Królowa nieba ukazała się trzykrotnie 28-letniej emigrantce Adèle Brisé w Champion w amerykańskim stanie Wisconsin. Objawienia rozpoczęły się 2 października 1859 r. Pauline LaPlant - tercjarka franciszkańska, której Adèle często powtarzała historię objawień, opisała te wydarzenia.

Adèle szła do młyna z workiem pszenicy. W pewnym momencie zobaczyła kobietę, ubraną na biało, stojącą między dwoma drzewami. Adèle przestraszyła się i zamarła. Po chwili wizja zniknęła. Po powrocie do domu Adèle opowiedziała rodzicom o widzeniu. Rodzice zastanawiali się, co to mogło znaczyć. Doszli do wniosku, że może to być biedna dusza, która potrzebuje modlitwy.

W niedzielę, 9 października, Adèle razem ze swoją siostrą Isabelle i przyjaciółką Theresą Vander Niessen ponownie szła tą samą drogą do kościoła w Bay Settlement. Kiedy kobiety przechodziły przez zagajnik z dwoma drzewami, Adèle zobaczyła tę samą postać i przestraszona powiedziała: "Och, znów jest ta kobieta". Nie chciała iść dalej. Jej towarzyszki nie widziały nic, ale zauważyły, że Adèle czegoś się wystraszyła. Chciały ją uspokoić, zapewniając, że to pewnie jakaś biedna dusza, która potrzebuje modlitw. Dopiero jednak kiedy zjawa zniknęła, jak za pierwszym razem, poszły dalej.

Po Mszy świętej Adèle spytała ks. Williama Verhoefa, co powinna zrobić. Kapłan poradził jej, by się nie bała i zapytała postać, kim jest. W drodze powrotnej ujrzała po raz trzeci w tym samym miejscu między drzewami tę samą kobietę. Była ubrana w ten sam sposób, ale otaczał ją niebiański blask tak, że Adèle z trudem mogła na nią patrzeć. Była przepasana żółtym pasem, a złote włosy swobodnie opadały na ramiona. Adèle padła na kolana i zapytała: "W imię Boga, kim jesteś i czego chcesz ode mnie?". Pani odpowiedziała: "Jestem Królową nieba, która modli się o nawrócenie grzeszników i proszę, byś i ty to robiła. Przyjęłaś dziś rano Komunię świętą - to bardzo dobrze, lecz musisz zrobić coś więcej. Zrób spowiedź generalną i ofiaruj Komunię za nawrócenie grzeszników. Jeśli się nie nawrócą i nie będą pokutować, mój Syn będzie zmuszony ich ukarać".

W czasie widzenia osoby, które towarzyszyły dziewczynie, nie widziały zjawy, jednak na polecenie widzącej padły na kolana. Niewidzialna Pani odwróciła się w ich stronę, spojrzała na nie życzliwie i powiedziała: "Błogosławieni ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli." Następnie dodała: "Czemu tu stoicie bezczynnie..., podczas gdy wasi towarzysze pracują w winnicy mojego Syna?".

"Co jeszcze mogę zrobić, droga Pani?" - zapytała Adèle ze łzami w oczach. W odpowiedzi usłyszała słowa: "Zbierz dzieci z tego dzikiego kraju i ucz je, co powinny robić, aby osiągnąć zbawienie. Ucz je katechizmu, jak mają się żegnać i jak przystępować do sakramentów - tego od ciebie oczekuję. Idź i nie bój się niczego. Ja ci pomogę".

Adèle od razu podjęła się realizacji tych zadań. Wraz z kilkoma chętnymi kobietami założyła wspólnotę, którą nazwały Siostrami Dobrej Pomocy, i która przyjęła sposób życia Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Z jej inicjatywy powstała również szkoła katolicka, która istnieje do dziś. Swoje troski Adèle powierzała Matce Bożej i - jak mówiła - "nigdy się nie zawiodła".

Lambert - ojciec Adèle, aby upamiętnić miejsce, w którym jego córka widziała Królową nieba, zbudował małą kaplicę, w której umieszczono figurkę Matki Bożej. Obecnie w tym miejscu stoi kościół - sanktuarium Matki Bożej Dobrej Pomocy. Już w 1861 r. belgijscy osadnicy wyryli nad wejściem do kaplicy napis: Notre Dame De Bon Secours, Priez Pour Nous, czyli: "Matko Boża Dobrej Pomocy, módl się za nami".

Od czasu objawień do tego miejsca przybywało wielu pielgrzymów. W sanktuarium przechowywane są różne dokumenty świadczące o niewytłumaczalnych uzdrowieniach i licznych nawróceniach. Najbardziej wymowny był cud zachowania pięciu akrów ziemi poświęconej Matce Bożej w czasie "Wielkiego Pożaru" (Great Peshtigo Fire), który w październiku 1871 r. objął północno-wschodnią część stanu Wisconsin i Górny Michigan.

"Wielki Pożar" wybuchł tej samej nocy co w Chicago, 8 października. Do dziś nie wyjaśniono, jak mogło dojść jednocześnie do pożaru z obu stron zatoki. Ogień strawił obszar tysięcy kilometrów, a ponad 2 i pół tys. osób straciło w nim życie.

W czasie pożaru Adèle i towarzyszące jej osoby modliły się w wybudowanej przez jej ojca kaplicy. Miejsce to zostało ominięte przez pożar wraz z 5 akrami (ok. 2 ha) ziemi poświęconej Matce Bożej. Nikt nie miał wątpliwości, że sama Najświętsza Panna ochroniła ziemię Jej poświęconą. Ks. Peter Pernin tak opisał tę scenę: "Po godzinach grozy i napięcia niebiosa zesłały ulgę w postaci ulewy. Żarliwe modlitwy do Matki Bożej zostały wysłuchane. Ogień został ugaszony, ale świt ujawnił spustoszenie spowodowane przez pożar. Wszystko zostało zniszczone; wszędzie rozciągały się kilometry spustoszenia. Ale klasztor, szkoła i kaplica na Ziemi Świętej poświęconej Maryi Pannie lśniły jak szmaragdowa wyspa w morzu popiołów".

Maryja od początku przyzywana była jako Matka Boża Dobrej Pomocy. 20 kwietnia 2023 r. bp David Ricken - ordynariusz diecezji Green Bay w stanie Wisconsin, zmienił nazwę sanktuarium z Matki Bożej Dobrej Pomocy na Narodowe Sanktuarium Matki Bożej Mistrzyni. "Chociaż tytuły są pomocne dla nas, wiernych, w zapamiętywaniu skojarzeń związanych z przesłaniem Maryi lub miejscem, to ostatecznie wszystkie odnoszą się do tej samej Błogosławionej Dziewicy Maryi, której jedynym pragnieniem jest przyprowadzenie dusz do Jej Syna, Jezusa" - napisał ordynariusz.

Kim była Adèle Brisé? [...]