Kuwejt to małe państwo w Zatoce Perskiej (zwanej też Arabską) wciśnięte między Irak i Arabię Saudyjską. Katolików jest mało, ale pomimo ograniczeń i państwowego zakazu ewangelizacji, ich liczba regularnie wzrasta. Kościół katolicki jest zróżnicowany pod względem kultury, języka i różnych obrządków.

W dawnych wiekach tereny obecnego Kuwejtu były zamieszkałe przez ludy pustynne i przechodziły przez nie szklaki handlowe. Na szlakach tych można było spotkać kościoły czy kaplice, które miały pomóc karawanom w ich wędrówkach. Samo miasto Kuwejt zostało założone dopiero w 1710 r. przez Portugalczyków i do ubiegłego wieku nijak się miało do obecnego splendoru i bogactwa. Miasto i kraj zaczęły się rozwijać dopiero po 1938 r., gdy odkryto tam złoża ropy naftowej. Eksport złóż ropy rozpoczęto w 1946 r. i to od tego czasu ta część świata zmieniła się, choć kraj pozostał stricte muzułmański, a sama mentalność mieszkających tam ludzi zmieniła się niewiele.

Odkrycie złóż ropy i napływ Europejczyków sprawił, że ten muzułmański emirat, chcąc nie chcąc, musiał otworzyć się na osoby innego wyznania, głównie katolików. Chrześcijanie mieli wspólnotę w Kuwejcie od 1911 r., kiedy to portugalscy marynarze przybyli do portu Al-Qurain. Portugalczycy nie mieli jednak kapłana, który służyłby im duchowo. Duchowni, którzy co jakiś czas pojawiali się w tym mieście, pochodzili z Bahrajnu, gdzie swoje domy mieli karmelici i jezuici.

"Pasterka" na pustyni

Pustynia stała się miejscem wydobycia ropy naftowej i zaczęli się tam osiedlać ludzie. Pod koniec 1945 r. do Kuwejtu przybyło sporo katolików, zwłaszcza z Indii, Libanu i Europy. Przybyli katolicy otwarcie praktykowali swoją wiarę, a chodzenie do kościoła było dla nich naturalne. Aby otoczyć duchową opieką swoich pracowników, brytyjsko-amerykańska firma naftowa zwróciła się do jezuitów z prośbą, aby jeden z kapłanów mógł odprawić Mszę bożonarodzeniową. Tak, po pełnej przygód podróży, ks. James Larkin z jezuickiego kolegium w Bagdadzie (z sąsiedniego Iraku) dotarł do Kuwejtu w wigilię Bożego Narodzenia. Pierwsza Msza święta została odprawiona w dzień Bożego Narodzenia 1945 r., w namiocie Magwa na pustynnych piaskach.

Pierwszy apostoł Kuwejtu

Od 1946 r. co pewien czas Kuwejt odwiedzał o. Carmel Spiteri z misji karmelitów w irackiej Basrze, aby otoczyć duchową opieką tutejszych katolików. Ten karmelita jest uważany za pierwszego apostoła Kuwejtu. To on zapoczątkował tworzenie się parafii w Ahmadi, zakładając 26 kwietnia 1946 r. oddział Legionu Maryi i nadając mu tytuł Rosa Mystica. Założony przez niego ruch wzmocnił życie duchowe katolików. Od Wielkanocy Msze święte były sprawowane w biurze firmy naftowej "Gray Mackenzie & Co", a następnie w kaplicy amerykańskiego szpitala misyjnego.

W 1947 r. pracownicy spółki naftowej zwrócili się do zarządu z prośbą o stałego kapelana i o wybudowanie kaplicy. Prośba została przyjęta i w 1948 r. do posługi w Kuwejcie przybyli karmelici z misji w Iraku. Liczba wiernych wynosiła ok. 700 i ich opiekunem został o. Teofano Ubaldo Stella. Karmelita ten został zatrudniony przez kuwejcką kompanię naftową jako kapelan dla jej katolickiego personelu. Odtąd Msze święte odprawiano raz w tygodniu w piątki w sali kinowej w Ahmadi.

Kościół Matki Bożej Arabskiej

Kuwejcka kompania, pragnąc zapewnić swoim pracownikom miejsce na nabożeństwa, aby czuli się jak w domu, oddała katolikom stodołę po nieczynnej już elektrowni, którą przekształcono w prowizoryczną kaplicę. Dzięki ogromnemu wysiłkowi o. Stelli, kaplica była gotowa do odprawiania w niej nabożeństw pod koniec listopada 1948 r. Władze kościelne wyraziły zgodę na jej poświęcenie pod wezwaniem Matki Bożej Arabskiej i św. Eliasza proroka.

Te dwa tytuły nie zostały wybrane przypadkowo. Kościół oddano w opiekę Najświętszej Maryi Pannie jako pierwszy kościół na tym terenie Jej poświęcony, oraz św. Eliaszowi prorokowi, ponieważ Arabowie oddają mu wyjątkową cześć, zwłaszcza w Palestynie, na Górze Karmel.

Ceremonii poświęcenia kaplicy w Ahmadii dokonał o. Spiteri 8 grudnia 1948 r. W ołtarzu głównym umieszczono figurę Matki Bożej Karmelitańskiej. Od tego też czasu zaczęło się rozwijać nabożeństwo do Matki Bożej z Arabii.

Kamień węgielny pod budowę nowego kościoła pochodził z ruin starożytnego klasztoru karmelitów w Aylesford w Anglii. Tam w 1247 r. św. Szymon Stock założył pierwszy na Zachodzie klasztor karmelitów [...].